Mgła wojny
Zabieg z gier strategicznych, który ukrywa te części mapy, których żadna własna jednostka aktualnie nie widzi, a obszary już odkryte, lecz niepilnowane, pokazuje przyciemnione — jako wspomnienie tego, jak wyglądały ostatnio.
Pojęcie wywodzi się z teorii wojskowości — z niepewności co do położenia i siły przeciwnika, najczęściej przypisywanej Carlowi von Clausewitzowi i jego „Nebel des Krieges”. W grach stało się mechaniką: mapa zaczyna jako czerń, eksploracja rozjaśnia ciemność, ale to, czego w danej chwili nie widzisz, wraca do półmroku, w którym teren zachowuje kształt, a ruchy wroga przestają się aktualizować. Wczesne wersje miała gra Empire (1977), a Warcraft i StarCraft uczyniły mgłę standardem w strategiach czasu rzeczywistego.
Technicznie jest to siatka widoczności nałożona na mapę: każda jednostka rozświetla komórki w promieniu swojego wzroku, zwykle z uwzględnieniem linii widzenia, a nakładka teksturowa przyciemnia resztę. Poza nastrojem mgła jest mechaniką nośną — dzięki niej zwiad ma wartość, a zasadzki są możliwe. Zdjęcie całej mgły oszustwem to klasyczny sposób na zrujnowanie balansu skądinąd dobrze zbudowanej gry.