Buforowanie skoku (jump buffering)
Zapamiętanie naciśnięcia skoku na kilka klatek, tak by skok wciśnięty tuż przed lądowaniem i tak zadziałał w chwili dotknięcia ziemi.
Ludzki timing jest nieprecyzyjny, a platformówka skacząca tylko w klatce, w której przycisk jest wciśnięty i postać stoi na ziemi, sprawia wrażenie zepsutej — gracz naciska odrobinę za wcześnie i nic się nie dzieje. Buforowanie zapisuje wejście na, powiedzmy, pięć do dziesięciu klatek i wykorzystuje je w momencie, gdy postać dotknie podłoża, zamieniając niemal-trafienie w czysty skok.
To bliźniak coyote time po stronie lądowania, który wybacza naciśnięcie tuż po opuszczeniu krawędzi. Żadne z nich nie zmienia tego, co fizycznie możliwe; oba poszerzają okno, w które gracz musi trafić, i razem tłumaczą większość tego, dlaczego gra „leży w rękach”. Celeste (2018) uczyniła obie techniki powszechną wiedzą wśród twórców indie.