Buforowanie wejścia
Zapamiętanie naciśnięcia przycisku na krótką chwilę, by akcja i tak się wykonała, nawet jeśli wciśnięto go odrobinę za wcześnie.
Jeśli gracz wciśnie skok klatkę przed lądowaniem postaci, większość gier chce, by skok nastąpił w chwili zetknięcia z ziemią, a nie połykała naciśnięcie. Buforowanie wejścia rozwiązuje to, umieszczając każde polecenie w małej kolejce ze znacznikiem czasu; gdy stan wreszcie pozwala na akcję, wyciąga się najnowsze naciśnięcie mieszczące się w oknie.
Najdalej technikę posunęły bijatyki — tam buforuje się całe sekwencje poleceń, by ruch specjalny można było wpisać tuż przed końcem poprzedniej animacji, co umożliwia linki i kombinacje. W platformówkach to bliźniak coyote time: jedno wybacza skok za późny, drugie za wczesny. Oba okna trzyma się krótkie, by sterowanie było precyzyjne, a nie gumowate.