Soczystość gry (game juice)
Dodatkowa warstwa informacji zwrotnej — drgania, cząsteczki, odbicia i dźwięk — dzięki której akcja daje satysfakcję, choć nie zmienia reguł gry.
„Juice” to cała nieobowiązkowa reakcja gry na poczynania gracza: drżenie ekranu, błyski, cząsteczki, rozciąganie i ściskanie (squash and stretch), wygładzanie ruchu, mikropauzy przy trafieniu i dźwięk, nakładane warstwami, by potwierdzić każde naciśnięcie przycisku. Reguły są identiczne z nim i bez niego — ale bez niego gra wydaje się martwa.
Pojęcie spopularyzowały wykład Martina Jonassona i Petriego Purho „Juice it or lose it” (2012) oraz Jan Willem Nijman z Vlambeer, którego „The art of screenshake” (2013) pokazał, jak wiele z odczucia gry w Nuclear Throne kryje się w drobnych efektach. To tani szlif o dużym zysku, choć w nadmiarze ekran zamienia się w chaos drgań i cząsteczek.