Asynchroniczna reprojekcja
Przekształcanie ostatniego wyrenderowanego obrazu do najświeższej pozy w osobnym, priorytetowym przebiegu GPU, tak aby gogle zawsze miały nową klatkę do pokazania.
Renderowanie gry i reprojekcja działają na GPU jako oddzielne zadania. Jeśli gra nie zmieści się w budżecie czasu jednej klatki, reprojekcja i tak wkracza do akcji: dostarcza zniekształconą wersję poprzedniego obrazu w tempie odświeżania panelu, zamiast zamrażać cały widok. To różnica między niezauważalną czkawką a szarpnięciem, od którego robi się niedobrze.
Warping rotacyjny (timewarp) jest tani i niemal dokładny; warping pozycyjny i ruchu (Asynchronous Spacewarp u Oculusa, motion smoothing u Valve) ekstrapoluje ruch i potrafi wytwarzać artefakty na krawędziach, które powinny zostać odsłonięte. Technika nosi u każdego producenta inną nazwę, ale opiera się na tym samym pomyśle. Warto porównać z reprojekcją czasową, która ponownie wykorzystuje klatki, by oszczędzić koszt renderowania, a nie opóźnienie.