Światło otoczenia (ambient light)
Stałe oświetlenie bazowe dodawane do każdej powierzchni, które udaje światło pośrednie, jakiego scenie w przeciwnym razie brakuje.
Najprostszy składnik równania oświetlenia: stały kolor dodawany wszędzie, niezależnie od kąta i odległości, żeby zacienione powierzchnie nie były czarne jak smoła. To toporne przybliżenie globalnego światła pośredniego — jedna liczba zamiast prawdziwych odbić — i właśnie dlatego wygląda płasko.
Wczesne silniki czasu rzeczywistego nie miały nic innego: scena dostawała poziom ambientu i musiała się nim zadowolić. Stałą zastąpiły potem warianty zależne od kierunku — ambient cube, harmoniki sferyczne, sondy światła — a w końcu prawdziwe globalne oświetlenie i okluzja otoczenia, która przyciemnia miejsca styku powierzchni. Zwykły stały ambient przetrwał jako tani plan awaryjny.