Oświetlenie 2D
Dynamiczne światła i cienie w płaskim świecie sprite’ów, udawane za pomocą map normalnych i nakładek rzucających cień, bo nie ma prawdziwej geometrii, na którą mogłoby paść światło.
Scena 2D nie ma głębi, po której światło mogłoby się rozlewać, więc silniki je udają. Mapy normalnych przypisane do sprite’ów nadają każdemu pikselowi fikcyjny kierunek powierzchni, dzięki czemu poruszające się światło tworzy rozbłyski i samozacienienie, jakby sprite miał rzeźbę. Cienie powstają przez potraktowanie krawędzi sprite’ów lub kształtów koliderów jako przesłon i rzutowanie ich od każdego źródła światła.
Efekt — wypromowany przez gry takie jak Odin Sphere, a upowszechniony przez 2D Renderer w Unity i Light2D w Godocie — daje pixel artowi wrażenie objętości bez przechodzenia na 3D. Kosztuje więcej niż płaskie renderowanie i wymaga od artystów rysowania map normalnych, co wielu puryści pixel artu pomijają.