Waveshaping
Vervorming als zuivere functie: elke samplewaarde gaat door een curve, en de vorm van die curve bepaalt welke harmonischen ontstaan.
Een rechte lijn laat het signaal met rust. Buig die zachtjes richting het plafond — tanh is de klassieker — en je krijgt soft clipping, de warme saturatie die een buis of een overstuurde bandrecorder nabootst. Een scherpe knik geeft hard clipping en veel lelijker harmonischen. Marc Le Brun en Daniel Arfib lieten in 1979 zien hoe chebyshev-polynomen precies de gewenste harmonischen konden raken, waardoor de techniek een synthesemethode werd in plaats van alleen een effect.
Het addertje: een niet-lineaire functie maakt frequenties ver boven Nyquist, die terugvouwen naar het hoorbare bereik als inharmonisch vuil. Daarom doen serieuze vervormingsplug-ins intern aan oversampling, en daarom klinken goedkope als een kapotte radio.