Value noise
De eenvoudigste roosterruis: willekeurige waarden op roosterpunten, vloeiend geïnterpoleerd daartussen. Goedkoper dan gradiëntruis, maar met een zichtbaardere roosterstructuur.
Elk geheel roosterpunt krijgt een pseudowillekeurige waarde, en daartussen wordt geïnterpoleerd met een vloeiende curve, in de praktijk een kubische of quintische smoothstep om hoekige overgangen te voorkomen. Dat is het hele idee: geen gradiënt, geen richting, alleen waarden die in elkaar overlopen.
Het verschil met gradiëntruis zoals Perlin noise en simplex noise, die juist willekeurige gradiënten interpoleren en hun nuldoorgangen op het rooster leggen, is dat value noise de neiging heeft langs de assen te klonteren en minder organisch oogt. In ruil daarvoor is het sneller en makkelijker te doorgronden. Opgeteld in octaven (fractale ruis, fBm) levert het nog steeds een bruikbare basis voor terrein en texturen.