Surface nets
Isosurface-extractie die per cel nabij het oppervlak één vertex plaatst en naburige cellen tot een mesh verbindt — een duale methode, eenvoudiger en gladder dan marching cubes.
Waar marching cubes met een opzoektabel driehoeken binnen elke cel genereert, is surface nets een duale methode: elke cel die het oppervlak snijdt krijgt één vertex, geplaatst op het gemiddelde van de randsnijpunten (en eventueel richting de buren ontspannen), en quads ontstaan door de vertices te verbinden van de vier cellen die een actieve rand delen. De mesh heeft minder, gelijkmatiger verdeelde polygonen en geen dunne slivers.
Sarah Frisken Gibson introduceerde in 1998 de ‘naive surface nets’. Dual contouring breidt het idee uit met Hermite-data en een kwadratische oplossing, zodat harde randen en hoeken behouden blijven, tegen hogere kosten; gewone surface nets blijft goedkoop en rondt alles licht af. Beide werken even goed op een voxelveld.