SPH (smoothed particle hydrodynamics)
Een methode die een vloeistof voorstelt als een wolk deeltjes, waarbij druk en dichtheid worden berekend door de buren binnen een straal te wegen — een veld zonder rooster.
SPH stelt een continu medium voor met discrete deeltjes die massa en snelheid dragen. De waarde van een grootheid op een punt — dichtheid, druk — volgt uit het optellen van een gladmakende kernel over alle deeltjes binnen een straal. De methode werd in 1977 beschreven door Gingold en Monaghan, en onafhankelijk door Lucy, voor de astrofysica, en werd later overgenomen voor vloeistofsimulatie in film en games.
Omdat alles op de omgeving draait, is het knelpunt het vinden van de deeltjes die dichtbij liggen — in de praktijk een ruimtelijke hash die de ruimte in cellen indeelt. SPH is lagrangiaans (het volgt de materie), anders dan roostergebaseerde, euleriaanse methoden, en verwant aan deeltjesgebaseerde position-based dynamics.