Deeltjessysteem (particle system)
Een manier om vage, vormloze verschijnselen, zoals vuur, rook, regen, vonken of magie, te tekenen als wolken van duizenden kleine, kortlevende punten of sprites.
William Reeves bedacht de term bij Lucasfilm voor het "Genesis-effect" in Star Trek II: The Wrath of Khan (1982) en beschreef hem in een klassiek SIGGRAPH-artikel uit 1983. Elk deeltje heeft een positie, snelheid, kleur, grootte en levensduur. Een emitter laat nieuwe ontstaan, een simulatiestap verplaatst en veroudert ze en de renderer tekent ze, meestal als sprites die naar de camera zijn gedraaid, met additieve menging voor de gloed.
Omdat de deeltjes talrijk zijn en dezelfde vorm hebben, zijn ze een schoolvoorbeeld voor GPU-instancing: de hele wolk gaat in een handvol aanroepen de deur uit. Moderne engines gaan verder en draaien de hele simulatie via compute shaders op de GPU, zodat miljoenen deeltjes nooit langs de cpu komen en het budget aan draw calls niet belasten.