SMAA
Anti-aliasing als nabewerking die de randpatronen van een beeld morfologisch analyseert en verzacht, met betere kwaliteit dan FXAA tegen lage kosten.
Subpixel Morphological Anti-Aliasing werd in 2011–2012 gepresenteerd door onder anderen Jorge Jimenez, voortbouwend op MLAA (Reshetov, 2009). In plaats van te supersamplen, zoals MSAA doet, zoekt het in het afgewerkte beeld naar trapvormige randen, classificeert de vorm ervan en mengt de pixels langs die randen. Het resultaat is scherper dan FXAA en werkt goed samen met deferred rendering, waar MSAA duur is.
SMAA bestaat in meerdere varianten, van pure nabewerking tot versies die temporele informatie tussen frames meenemen om flikkering te dempen. In de jaren 2010 werd het een gangbare optie in grafische menu's.