Lintmicrofoon
Een microfoon waarin een gegolfd aluminium lint van enkele micrometers dik in een magnetisch veld hangt en zelf de geleider is.
Het lint is aan beide zijden open en reageert dus op het drukverschil tussen voor- en achterkant. Dat geeft vanzelf een achtvormige richtkarakteristiek: voor en achter even gevoelig, opzij doof. Harry Olson ontwierp bij RCA begin jaren dertig de RCA 44, die de microfoon van de radio en de bigbands werd. Het geluid is zacht met een iets teruggetrokken hoog, flatteus voor stemmen en voor schelle gitaarversterkers.
De uitgangsspanning is zeer laag en het lint kan worden uitgerekt door een windvlaag of door iemand die in het rooster blaast om te testen. Moderne ontwerpen verdragen phantomvoeding, maar een verkeerd bedrade kabel kan een antieke lintmicrofoon nog altijd doden.