Portal rendering
De wereld opdelen in kamers die door “portalen” in de deuropeningen zijn verbonden, en alleen renderen door de portalen die de camera daadwerkelijk ziet.
De scène is verdeeld in cellen (kamers) die via portalen aan elkaar grenzen — polygonen in de openingen ertussen. Het renderen begint in de cel van de camera en gaat recursief door elk zichtbaar portaal, waarbij het view frustum wordt bijgesneden tot de omtrek van het portaal. Valt een deuropening buiten beeld, dan wordt de kamer erachter nooit bezocht.
De methode is exact en paste bij de dichte binnenruimtes van het midden van de jaren negentig: Descent (1995) bouwde zijn hele geometrie uit gekoppelde cellen, en engines als Unreal en Prey gebruikten portalen voor zichtbaarheid. In open buitenscènes, waar alles alles ziet, levert het weinig op.