Portal culling
Zichtbaarheidstechniek die een scène opdeelt in kamers die door portalen zijn verbonden en alleen tekent wat de camera daardoorheen ziet.
De scène wordt verdeeld in cellen – meestal kamers – en portalen zijn de openingen ertussen: deuren, ramen, bogen. Het renderen begint in de cel van de camera en loopt recursief naar buiten, maar alleen door portalen die binnen het lopende, bijgesneden kijkvolume vallen. Ligt een portaal erbuiten, dan wordt de cel erachter en alles daarachter overgeslagen. Binnenshuis, waar muren het meeste van de wereld toch al verbergen, schrappen een handvol vlaktests in één klap hele kamers.
Seth Teller formaliseerde het idee in zijn proefschrift uit 1992 en het droeg de binnenengines van de jaren negentig. Berekent men de zichtbaarheid vooraf in plaats van per frame te testen, dan ontstaat een PVS; occlusion culling lost hetzelfde probleem algemener op, maar tegen hogere kosten.