Mill en store (Babbage)
Babbages opdeling van de Analytical Engine in een rekengedeelte en een bewaargedeelte, dezelfde scheidslijn die later tussen ALU en geheugen werd getrokken.
Toen Charles Babbage in 1837 begon aan het ontwerp van de Analytical Engine, verdeelde hij haar in twee organen en leende hij de woorden uit de textielhandel, dezelfde bedrijfstak waar hij de ponskaart vandaan haalde. De mill voerde de vier rekenkundige bewerkingen uit op de getallen die erin werden gevoerd. De store bewaarde getallen tussen bewerkingen: duizend getallen van vijftig decimale cijfers, gepland, in kolommen van tandwielen. Getallen werden gemalen; afgewerkte goederen werden opgeslagen.
De splitsing lag niet voor de hand. De Difference Engine had haar niet: daar zat het rekenwerk in de opslagregisters zelf, zoals bij een kassa. Door te scheiden waar gerekend wordt en waar de getallen leven, kreeg Babbage iets wezenlijk anders: een machine waarvan de instructies moeten aangeven welke getallen op te halen zijn, wat op zijn beurt adressering, voorwaardelijke sprongen en lussen vereist. De von Neumann-architectuur trekt een eeuw later dezelfde lijn, met het extra idee dat ook het programma in de store mag wonen.