Integer scaling
Een beeld met lage resolutie opschalen met hele factoren (2×, 3×, …), zodat elke bronpixel een identiek vierkantje wordt.
Schaal een beeld van 320×240 naar een willekeurig schermformaat en sommige bronpixels moeten meer doelpixels bedekken dan andere. Het resultaat zijn ongelijke "pixels" die flikkeren en het scherpe raster waar pixelart van afhangt kapotmaken. Integer scaling weigert breuken: er wordt de grootste hele factor gekozen die past, en de rest van het scherm wordt een zwarte rand.
Daarom draaien emulators en pixelartspellen vaak op 4× of 5× in plaats van "scherm vullen". De methode wordt meestal gecombineerd met nearest-neighbor-filtering, zodat er geen vervaging insluipt, terwijl het ongebruikte gebied met letterboxing of pillarboxing wordt opgevangen. Moderne gpu-drivers bieden inmiddels een eigen optie "integer scaling", juist omdat de schaling van de desktopcompositor oud pixelmateriaal anders zou uitsmeren.