Hydraulische erosie
Een terreintechniek die water simuleert dat stroomt, sediment losrukt, meevoert en lager weer afzet, zodat er dalen en ruggen in een heightmap worden uitgesleten.
Ruwe procedurele ruis levert heuvels en dalen op, maar geen spoor van hoe echt terrein ontstaat: door water dat zich ophoopt, de helling volgt en alles afslijt. Hydraulische erosie laat dat proces los op een heightmap. Regen wordt over het oppervlak verdeeld, het water stroomt bergafwaarts, neemt materiaal mee naar rato van snelheid en helling en laat het weer vallen zodra de stroming vertraagt. Dalen worden dieper, kommen vullen zich en er ontstaan natuurlijk ogende rivierbeddingen.
De methode gaat terug op Musgrave, Kolb en Mace (1989), "The Synthesis and Rendering of Eroded Fractal Terrains". Er zijn twee families: deeltjesgebaseerd, waarbij duizenden druppels elk hun eigen pad uitslijten, en rastergebaseerd, waarbij een waterlaag cel voor cel wordt doorgerekend. De tegenhanger, thermische erosie, laat materiaal steiler dan de natuurlijke taludhoek juist afglijden. Samen maken ze van een diamond-square-heightmap iets wat door regen verweerd lijkt.