FlexRay
Een deterministische voertuigbus met vaste tijdslots en twee redundante kanalen, ontworpen voor drive-by-wire waar CAN tekortschoot.
Een consortium met onder meer BMW, DaimlerChrysler, Motorola en Philips begon er in 2000 aan. Waar bij CAN de nodes op prioriteit om de bus strijden, verdeelt FlexRay elke cyclus in een statisch segment met vaste slots per node (TDMA) en een dynamisch segment voor minder urgent verkeer. Elk kanaal draait op 10 Mbit/s en beide kanalen kunnen dezelfde data voeren voor redundantie.
De eerste serietoepassing was de BMW X5 van 2006, voor de adaptieve demping. Het consortium werd in 2009 opgeheven en de specificatie werd ISO 17458. Steer-by-wire voor de massamarkt kwam er nooit, het protocol is bewerkelijk te configureren, en in nieuwere voertuigarchitecturen nemen CAN FD en automotive Ethernet zijn taak over.