Durbin Amendment
De Amerikaanse wetsbepaling uit 2010 die de interchange op debetkaarten aan banden legde, maar alleen voor de grote banken.
Senator Dick Durbin schreef de bepaling en hing haar aan Dodd-Frank, het hervormingspakket na de financiële crisis. De Federal Reserve kreeg de opdracht de vergoeding vast te stellen, wat leidde tot Regulation II, van kracht sinds oktober 2011: 21 cent plus 0,05% van het bedrag, plus een cent als de uitgever goedgekeurde fraudemaatregelen heeft. Vóór het plafond lag het gemiddelde rond de 44 cent. Verder moet elke debetkaart via minstens twee onafhankelijke netwerken te routeren zijn, zodat de winkelier de goedkoopste route kan kiezen.
Het plafond geldt alleen voor banken met meer dan 10 miljard dollar aan activa, en die uitzondering gaf een hele branche vorm. Fintechs die debetkaarten uitgaven, kozen bewust voor kleine sponsorbanken om de hogere, ongereguleerde vergoeding te behouden, en meerdere Amerikaanse neobanken bouwden hun verdienmodel op dat verschil. Creditcards bleven volledig buiten schot.