Interchange fee
De vergoeding die een acquirer bij elke kaartaankoop aan de kaartuitgever betaalt en die uiteindelijk door de handelaar wordt gedragen.
De kaartnetwerken stellen de tarieven vast, maar het geld stroomt tussen banken. Het is veruit de grootste component van wat een handelaar betaalt om kaarten te mogen accepteren. Uitgevers gebruiken de opbrengst onder meer voor spaarpunten en airmiles, waardoor wie contant betaalt feitelijk de lounge van een ander op het vliegveld subsidieert.
Zowel de EU als de VS hebben er wetgeving over. De Europese Interchange Fee Regulation 2015/751 begrensde consumentendebetkaarten tot 0,2% van het transactiebedrag en creditcards tot 0,3%. In de VS beperkte het Durbin Amendment uit 2010 de debet-interchange bij grote banken tot 21 cent plus 0,05%. Amerikaanse creditcards kennen geen plafond, wat een flink deel verklaart van de gulheid van Amerikaanse spaarprogramma's.