BIN-sponsoring
De constructie waarbij een bank met vergunning haar lidmaatschap van het kaartnetwerk uitleent, zodat een fintechbedrijf kaarten onder eigen naam kan uitgeven.
Alleen leden van Visa en Mastercard mogen kaarten uitgeven, en voor lidmaatschap is een banklicentie of vergelijkbare vergunning nodig. Een fintech die een eigen kaart wil, huurt daarom een sponsorbank in. De bank is de formele uitgever en bezit de nummerreeks: de eerste zes of acht cijfers van het kaartnummer, de BIN. De fintech bezit het merk, de app en de klant. Daartussen zit meestal een uitgifteplatform zoals Marqeta, soms aangevuld met een programmamanager.
In de VS werden sponsorbanken zelden op grootte gekozen. Banken met minder dan 10 miljard dollar aan activa vallen buiten het plafond van het Durbin Amendment, dus een kleine bank in Ohio of Arkansas verdient meer aan interchange dan een grootbank. De keerzijde werd zichtbaar in 2024, toen tussenpartij Synapse failliet ging en toezichthouders de kleine banken kritisch gingen bekijken. Meerdere banken kregen de opdracht om het toezicht aan te scherpen op programma's die ze feitelijk aan hun partners hadden overgelaten.