Vernietigbare omgeving
Gamewerelden waarin muren, vloeren en gebouwen echt kapot geschoten kunnen worden, in plaats van dat er alleen een brandvlek-textuur verschijnt.
Red Faction verkocht zijn Geo-Mod-technologie in 2001 met de belofte dat je tunnels door rots kon blazen. Battlefield: Bad Company maakte in 2008, op DICE's Frostbite-engine, van complete huizen dekking die niet lang standhield, en Teardown bouwde in 2020 alles uit voxels, zodat elke plank kan breken. Tussen die twee zit het merendeel van de games, dat de breuk van tevoren voorbereidt: het model is al in brokken gedeeld, vaak via Voronoi-breuk, en wordt bij een explosie door de stukken vervangen.
Het moeilijke is zelden de explosie zelf, maar alles wat ervan uitging dat de wereld stil zou blijven staan. De navmesh moet opnieuw worden opgebouwd, vooraf berekende belichting klopt niet meer en in multiplayer moet elke client hetzelfde gat zien. Daarom blijft destructie meestal beperkt tot uitgekozen muren, en daarom blijken dragende stenen merkwaardig onverwoestbaar.