Schaakbordrendering
Per frame slechts om de andere pixel in een schaakbordpatroon shaden en de rest reconstrueren uit eerdere frames — een manier om tegen de helft van de fill-kosten in de buurt van 4K te komen.
In plaats van elke pixel te shaden rendert de techniek de helft in een schaakbordpatroon en vult de lege vakjes door waarden van het vorige frame erdoorheen te mengen, herprojecteerd met bewegingsvectoren. Bekend werd ze met de PlayStation 4 Pro (2016), die er bijna-4K-beeld mee leverde zonder de fill-rate-rekening te verdubbelen.
In de kern is het een vorm van temporele herprojectie, met dezelfde artefacten: ghosting en onrustige randen bij snelle beweging, waar de oude gegevens niet meer kloppen. Later werd de techniek grotendeels verdrongen door op machine learning gebaseerde upscalers zoals DLSS.