Atmosferische verstrooiing
Hoe zonlicht verstrooit aan de moleculen en deeltjes in de lucht – de reden dat de hemel overdag blauw en bij zonsondergang rood is.
Twee soorten verstrooiing bepalen vrijwel het hele beeld. Rayleigh-verstrooiing treft de korte golflengten het hardst en kleurt een heldere hemel blauw; staat de zon laag, dan legt het licht een langere weg door de dampkring af, verstrooit het blauw en blijft het rood over. Mie-verstrooiing ontstaat aan grotere deeltjes – nevel, stof – en geeft de witachtige halo rond de zon.
Realtime-engines rekenen dit analytisch uit (het model van Preetham, 1999) of berekenen de verstrooiing vooraf in opzoektabellen (Bruneton en Neyret, 2008). Het resultaat stuurt zowel de kleur van de hemel als het zogeheten luchtperspectief: het vervagen van verre bergen richting de horizon. Nishita legde de basis in 1993.