Additieve animatie
Het verschil tussen twee poses wordt bovenop een lopende animatie opgeteld, in plaats van tussen complete poses te blenden.
Gewone blending kiest een mengsel van afgewerkte poses. Additieve animatie doet iets anders: ze neemt het verschil tussen een clip en een referentiepose en telt alleen dat verschil op bij wat het personage al doet. Een zwaai van het richten, een terugslag of een ademhaling kan erbovenop terwijl de figuur rent, zonder de renanimatie te overschrijven.
Het kunstje staat of valt met de referentiepose. Klopt die niet, dan begint de optelling op de verkeerde plek en gaan de ledematen driften. Goed toegepast is het de ruggengraat van hoe moderne games veel kleine bewegingen — leunen, hitreactie, vermoeidheid — op een handvol basisloops stapelen.