Yüzey altı saçılması
Yarı saydam bir malzemeye giren, içeride sekip başka bir yerden çıkan ışık; cildi, mumu ve mermeri canlı gösteren şey budur.
Sıradan bir yüzey modeli ışığın düştüğü yerde sekmesine izin verir. Oysa ciltte, sütte, mermerde ve yapraklarda ışık içeri sızar, yüzeyin altında saçılır ve başka bir yerden çıkar. Güneşe tutulan bir kulağın ya da el fenerinin üzerine konan parmakların kırmızı parlaması bundandır. Bu etki olmadan bilgisayar cildi plastik gibi görünür.
Fiziksel modeli 2001'de Jensen ve arkadaşları bir BSSRDF ve dipol yaklaşımıyla formüle etti. Gerçek zamanda ise iş ucuzlatılır: difüzyon doku uzayında ya da ekran uzayında yaklaşıklanır; Jimenez'in ayrılabilir filtresi (2015) oyunlarda yaygınlaştı. Etki, radyozitenin ve foton eşlemesinin sahne düzeyinde yakalamaya çalıştığı dolaylı ışık olgularıyla aynı ailedendir.