Radyozite
Yüzeyler arasındaki enerji alışverişini hesaplayarak yaygın ışığın yüzeyler arasında nasıl sektiğini çözen bir global aydınlatma yöntemi.
Sahne küçük yüzey yamalarına bölünür ve her çift için bir "form faktörü" hesaplanır: birinin yaydığı ışığın ne kadarının diğerine ulaştığı. Enerji dengelenene kadar bir denklem sistemi çözülür. Sonuç yumuşak gölgeleri ve renk sızmasını yakalar; örneğin kırmızı bir duvarın tavanı pembeye boyaması gibi. Goral ve arkadaşları tekniği 1984'te ısıl ışınım fiziğinden bilgisayar grafiğine taşıdı; Cornell kutusu onun imza görüntüsü oldu.
Çözüm görüşten bağımsızdır; ışığı belirli bir kameradan değil yüzeyler üzerinde tanımlar. Bu yüzden bir kez ışık haritasına pişirilip gerçek zamanda bedavaya okunabilir. Bedeli: yalnızca yaygın yansımayı işler, aynasal yansımayı değil; klasik çözücü de yama sayısıyla kötü ölçeklenir. Quake (1996) ışığı aynı ruhla pişiriyordu.