Gölge haritalama (Shadow mapping)
Gölgeler önce sahnenin derinliği ışığın bakış açısından çizilerek, ardından olağan geçişte her pikselin ışığa uzaklığı saklanan bu haritayla karşılaştırılarak üretilir.
Bir piksel haritanın hatırladığı en yakın derinlikten daha uzaktaysa ışığı bir şey engelliyordur — yani gölgededir. Lance Williams hileyi 1978’de “Casting curved shadows on curved surfaces” makalesinde anlattı; rakibi olan gölge hacimlerine (stencil tabanlı, Frank Crow 1977) karşı üstün geldi, çünkü ucuzdur ve geometrinin karmaşıklığına aldırmaz.
Bedeli artefaktlardır. Düşük çözünürlük basamaklı kenarlar verir; yanlış bias “shadow acne” (kendi kendine gölgelenme benekleri) ya da “peter-panning” (gölgenin ayaklardan ayrılması) üretir. PCF kenarı yumuşatır, cascaded gölge haritaları ise görüş alanını bölgelere ayırır ki kameraya yakın zemin yüksek çözünürlük alsın. Her yöne gölge düşüren nokta ışıkları bunu bir küp haritasıyla çözer.