Sıralı dithering
Her pikselin yuvarlanmasına, hatayı komşulara yaymak yerine sabit bir eşik matrisiyle karar veren; ortaya çıkan karakteristik çapraz tarama görünümüyle tanınan bir dithering yöntemi.
Sıralı dithering, küçük bir eşik matrisini — çoğunlukla bir Bayer matrisini — görüntü üzerine döşer ve her pikselin değerini bulunduğu konumdaki eşikle karşılaştırır. Değer eşiğin üstündeyse açık, altındaysa koyu bir nokta konur; toplam etki, gözü paletin barındırdığından daha fazla ton görmeye ikna eder. Niceleme hatasını komşu piksellere aktaran Floyd–Steinberg gibi dithering yöntemlerinin aksine bu yöntem durumsuzdur: her piksel yalnızca kendi koordinatlarına bağlıdır.
Bu da onu hızlı, kolayca paralelleştirilebilir ve tamamen tekrarlanabilir kılar — aynı matris her karede aynı deseni üretir, kareler arasında titreme olmaz. Bedeli, belirgin çapraz tarama ya da dama dokusudur; 1980’lerin bu estetiği sonradan bilinçli bir üsluba dönüştü. Modern gölgelendiriciler onu alfa testiyle ucuz saydamlık için, düzgün geçişlerdeki renk bantlanmasını (banding) kırmak için, ayrıca gerçek bir alfa değerinin pahalı kalacağı duman ve gölgelerde kullanır.