Floyd–Steinberg dithering
1976'dan kalma bir hata yayılımı algoritması: yuvarlama hatasını komşu piksellere dağıtarak tek renkli bir yazıcıda ya da ekranda gri tonlar oluşturur.
Robert Floyd ve Louis Steinberg yöntemi 1976'da yayımladı. Fikir basit ve zekice: bir gri değer siyaha ya da beyaza yuvarlanınca bir hata kalır; bu hata henüz işlenmemiş komşulara itilir — sağdakine 7/16, alttakilere 3/16, 5/16 ve 1/16. Bir alan boyunca hatalar birbirini götürür ve göz, aslında yalnızca siyah-beyaz noktalardan oluşan bir gri tonlamayı okur.
Sonuç, nokta vuruşlu ve ilk lazer yazıcılardan siyah-beyaz ekranlara kadar her yerde dithering için standart oldu; sabit ızgaradan belirgin biçimde daha iyi görünür. Dezavantajı, düz tonlardaki karakteristik "solucanlar"dır. Mavi gürültü dithering'i gibi yeni yöntemler bunlardan kaçınır, ama insanlar yine de ilk Floyd–Steinberg'e uzanır.