Mikroyüzey modeli (microfacet)
Bir yüzeyi, yönelimleri istatistiksel bir dağılıma uyan mikroskobik kusursuz aynalardan oluşan bir deniz saymak — tüm modern PBR parlamalarının temeli.
Model, her çıkıntıyı ölçmek yerine yüzeyin sayısız küçük yüzeycikten oluştuğunu varsayar. Mat bir yüzeyde yüzeycikler her yöne bakar ve ışığı saçar; parlak bir yüzeyde ise neredeyse paralel dururlar ve dar bir parlama verirler. Pürüzlülük, bu dağılımın genişliğinden başka bir şey değildir.
Cook–Torrance bu fikri 1982'de grafiğe taşıdı; temelinde Torrance–Sparrow'un 1967 tarihli optik çalışması vardı. Bir mikroyüzey BRDF'sinin üç çarpanı vardır: D, yüzeycik normallerinin dağılımı (Trowbridge–Reitz 1975'ten gelen GGX, Walter 2007'den sonra standart oldu); F, Fresnel yansıtması; ve G, yüzeycliklerin birbirini gölgelemesi ve maskelemesi. Disney ve Unreal bunu 2012–2013 civarında gerçek zamanlı normal haline getirdi.