Xrun
Zbiorcza nazwa niedoborów i przepełnień bufora audio: oprogramowanie nie zdążyło go napełnić lub opróżnić, a słychać to jako kliknięcie.
Interfejs audio odtwarza jeden bufor, podczas gdy oprogramowanie liczy następny. Jeśli ten nie jest gotowy, gdy sprzęt go potrzebuje, mamy niedobór (underrun) — nie ma co grać, więc słychać trzask lub zacinanie. Nagrywanie to lustrzane odbicie: bufor napełnia się szybciej, niż program go odczytuje, i próbki giną w przepełnieniu (overrun). Linuksowy świat audio, w którym JACK i ALSA je zliczają i zgłaszają, wrzucił jedno i drugie do worka „xrun”.
Kompromis nigdy nie znika. Mniejsze bufory to niższe opóźnienie, ale mniejszy zapas, gdy sterownik, karta sieciowa lub oszczędzanie energii na chwilę zabiorą procesor. Kto nagrywa na żywo, kończy z rozmiarem bufora tuż powyżej progu, od którego zaczyna trzeszczeć.