PipeWire

Wim Taymans, jeden z twórców GStreamera, zaczął PipeWire w Red Hat w 2015 roku, by aplikacje w piaskownicy i pulpity z Waylandem mogły bezpiecznie dzielić kamery i ekrany. Po drodze okazało się, że ten sam graf węzłów i portów równie dobrze obsługuje dźwięk, a w 2021 roku Fedora 34 jako pierwsza duża dystrybucja skierowała cały dźwięk przez PipeWire.

Sztuczka polegała na kompatybilności. PipeWire implementuje zarówno protokół PulseAudio, jak i bibliotekę JACK-a, więc istniejące programy niczego nie zauważają, a dźwięk pulpitu i studyjny po raz pierwszy dzielą jeden serwer. Opóźnienie jest negocjowane dla każdego klienta: przeglądarka dostaje duże bufory, programowy syntezator małe. O tym, co z czym się łączy, decyduje osobny menedżer sesji, WirePlumber. Migracja przebiegła dziwnie gładko w porównaniu z PulseAudio — może dlatego, że widziała, jak tego nie robić.