Visplane
Kontener silnika Dooma na widoczny fragment podłogi lub sufitu — i komunikat o błędzie, który nauczył pokolenie projektantów leveli powściągliwości.
Doom (1993) rysuje najpierw ściany, kolumna po kolumnie, w kolejności drzewa BSP. Wszystko, co zostaje nad i pod każdym wycinkiem ściany, trafia do visplane'ów: jednej struktury na każdą unikalną kombinację wysokości, tekstury flat i poziomu światła, zapamiętującej, które kolumny ekranu pokrywa. Gdy ściany są gotowe, każdy visplane jest rysowany jako poziome spany, bo płaska podłoga ma stałą głębokość wzdłuż wiersza ekranu.
Oryginalny kod używał stałej tablicy 128 visplane'ów. Wystarczyło umieścić w jednym widoku zbyt wiele różnych wysokości podłóg lub poziomów światła, a gra umierała z komunikatem R_FindPlane: no more visplanes. Mapperzy nauczyli się liczyć powierzchnie w głowie, a narzędzia pokazujące ten licznik na żywo stały się standardowym wyposażeniem. Source porty po udostępnieniu kodu w 1997 roku uczyniły tablicę dynamiczną i problem zniknął — poza purystami, którzy upierają się przy oryginalnym pliku wykonywalnym.