Bryła widzenia (view frustum)
Ścięty ostrosłup przestrzeni, który widzi kamera perspektywiczna — ograniczony sześcioma płaszczyznami; wszystko poza nimi można odrzucić, zanim zostanie narysowane.
Kamera perspektywiczna nie widzi prostopadłościanu, lecz ścięty ostrosłup: wierzchołek w oku, podstawa na dalekiej płaszczyźnie przycinania, a przy kamerze odcięty płaszczyzną bliską. Jego kształt wyznaczają pole widzenia, proporcje obrazu i odległości do obu płaszczyzn przycinania. Macierz projekcji odwzorowuje ten ostrosłup na sześcian, który staje się przestrzenią obcinania.
Sześć płaszczyzn — górna, dolna, lewa, prawa, bliska i daleka — to podstawa frustum cullingu: wszystko, czego bryła otaczająca leży w całości poza którąś płaszczyzną, można pominąć bez dalszych testów, co jest najtańszym dużym zyskiem renderera. Wybór poziomu szczegółowości często opiera się na tych samych odległościach.