Uniselektor (uniselector)
Obrotowy selektor central telefonicznych, przesuwający się o jeden krok na impuls — a przy okazji najtańsza pamięć tylko do odczytu, jaką mogły zdobyć pierwsze komputery.
Elektromagnes z zapadką i kołem zapadkowym przesuwa ramię ze szczotką o jeden krok po polu stałych styków przy każdym impulsie, a ramię zostaje tam, gdzie zatrzymał je prąd. Rozwijano go dla automatycznych central telefonicznych od lat 90. XIX wieku, gdzie impulsy z tarczy numerowej ustawiały selektor na właściwego abonenta; był dojrzały, tani i produkowany milionami na długo, zanim ktokolwiek potrzebował go do komputera.
Budowniczowie komputerów po prostu go więc wzięli. Initial orders EDSAC-a — trzydzieści jeden instrukcji, które uczyły maszynę wczytywać własne programy — mieszkały na uniselektorach, więc zmiana kodu startowego była robotą dla lutownicy, nie dla programisty. Zuse i Bell Labs budowali całe maszyny z przekaźników telefonicznych z tego samego powodu: części istniały, działały i prawie nic nie kosztowały. Wolne i ogłuszająco głośne, ale działało, a uniselektor żył jeszcze przez dziesięciolecia we flipperach i automatach sprzedających, gdy komputery przeszły już na lampy.