Initial orders
Trzydzieści jeden rozkazów zapisanych w przełącznikach telefonicznych — niewielki kod startowy, który nauczył EDSAC wczytywać własne programy.
Gdy w maju 1949 roku włączono EDSAC, pamięć była pusta, a maszyna bez programu nie może wczytać programu. Rozwiązaniem było trzymanie trzydziestu jeden rozkazów na stałe w bloku uniselektorów — obrotowych przełączników telefonicznych, których ustalone położenia działały jak maleńka pamięć stała. Naciśnięcie przycisku start kopiowało je od komórki zero w górę, po czym przejmowały kontrolę i wczytywały resztę z taśmy papierowej.
Kod Davida Wheelera robił więcej niż kopiowanie. Tłumaczył format pisany dla ludzi — litera oznaczająca operację, dziesiętny adres, litera oznaczająca długość słowa — na słowa binarne, co czyni go wczesnym przodkiem zarówno loadera, jak i asemblera. Druga wersja, jesienią tego samego roku, dodała adresowanie względne i potrafiła składać biblioteczne podprogramy z parametrami. Idea małego, stałego kodu, który wciąga duży, wciąż nazywa się bootstrapem, choć dziś mieszka w firmware, a nie w przełącznikach telefonicznych.