Tone mapping
Ściśnięcie wartości światła o ogromnym zakresie do wąskiego pasma, które potrafi pokazać wyświetlacz, bez przepalania świateł do płaskiej bieli.
Renderer HDR liczy światło w jednostkach fizycznych, gdzie słońce bywa tysiące razy jaśniejsze niż cień. Wyświetlacz radzi sobie ze znacznie mniejszym zakresem, więc operator kompresuje go krzywą zachowującą detale zarówno w jasnych, jak i ciemnych partiach. Reinhard i współautorzy (2002) podali prostą; potem przyszły krzywe filmowe, jak ta Hable’a z Uncharted 2, i branżowy standard ACES.
Krok ten stoi na końcu potoku, po zsumowaniu całego światła, ale przed korekcją gamma, która koduje obraz dla wyświetlacza. Zmiana krzywej zmienia cały nastrój obrazu — wybór operatora jest tyleż artystyczny, co techniczny. Naturalną adaptację oka naśladuje „eye adaptation”, przesuwająca ekspozycję, gdy przechodzisz z ciemności na światło dzienne.