Syntetyczny IV
Wektor inicjujący wyprowadzany z samej wiadomości zamiast losowanego, co czyni szyfrowanie deterministycznym.
Rogaway i Shrimpton wprowadzili SIV w 2006 roku jako odpowiedź na praktyczne pytanie: co robić, gdy nie można zagwarantować losowego IV? Odpowiedź brzmi: wyprowadzić IV z PRF obliczonej na danych dodatkowych i tekście jawnym, z użyciem osobnego klucza. To samo wejście daje wtedy ten sam IV i ten sam szyfrogram, więc powtórzony nonce przestaje być katastrofą. Ceną jest to, że dwie identyczne wiadomości są widocznie identyczne.
Określony w RFC 5297 (2008). Najbardziej przydaje się tam, gdzie deterministyczny wynik jest zaletą, na przykład przy porównywaniu szyfrogramów bez ich odszyfrowywania, i rzadko jest pierwszym wyborem w zwykłym protokole z działającym generatorem liczb losowych.