ECB

Electronic Codebook to najbardziej naiwny tryb pracy szyfru blokowego: wiadomość dzieli się na bloki i każdy szyfruje się niezależnie. Dzięki temu da się go zrównoleglić i jest prosty, ale identyczne bloki jawnego tekstu dają identyczne bloki szyfrogramu — wzorce z wejścia przechodzą przez szyfrowanie nietknięte.

Standardowa ilustracja to maskotka Linuksa, Tux, zaszyfrowana ECB: kolory są przekłamane, ale kontury widać równie wyraźnie jak wcześniej. W praktyce wycieka więcej niż obrazki — powtarzalne pola w bazie danych, stałe nagłówki protokołów, dwóch użytkowników z tym samym hasłem. ECB nie należy używać do wiadomości, co najwyżej do pojedynczego bloku losowych danych; w normach występuje głównie dla kompletności.