Superpozycja
Układ kwantowy znajdujący się jednocześnie w kombinacji kilku stanów — nie „nie wiemy, w którym”, lecz naprawdę w obu.
Różnicę względem niewiedzy da się zmierzyć. Moneta pod dłonią to orzeł albo reszka, a my po prostu nie wiemy, która strona. Kubit w superpozycji ma amplitudy dla obu wyników, a amplitudy mogą być ujemne i się znosić. To znoszenie można wykazać doświadczalnie i nie ma ono klasycznego odpowiednika.
Po pomiarze zostaje jeden wynik, a superpozycja znika. Nie daje więc darmowej równoległości: nie da się wykonać wszystkich wariantów, a potem odczytać najlepszego. Sztuka algorytmu kwantowego polega na takim ułożeniu interferencji, by błędne odpowiedzi zniosły się jeszcze przed pomiarem.