Bramka Hadamarda
Bramka, która z kubitu o określonej wartości robi równomierną superpozycję — otwierający ruch niemal każdego algorytmu kwantowego.
Zastosowana do kubitu w stanie zero daje stan, który po pomiarze okazuje się zerem albo jedynką z prawdopodobieństwem pięćdziesięciu procent. Zastosowana dwukrotnie, wraca do punktu wyjścia — i o to właśnie chodzi: jest własną odwrotnością, a superpozycja nie jest losowością, lecz czymś, co można obliczyć „od tyłu”.
Jeśli nałożyć bramkę Hadamarda na każdy z n kubitów, rejestr znajdzie się w superpozycji wszystkich 2ⁿ ciągów bitów naraz. Brzmi to jak magia, a magią nie jest — wszystkich ich odczytać się nie da. Sztuka algorytmów kwantowych polega na tym, by przed pomiarem niechciane warianty wzajemnie się wygasiły dzięki interferencji.