Dekoherencja
Stan kwantowy wycieka do otoczenia i staje się klasyczny — największy pojedynczy powód, dla którego komputery kwantowe tak trudno zbudować.
Kubit musi być odizolowany, żeby zachować superpozycję, a jednocześnie dawać się kontrolować i odczytywać. Każde sprzężenie ze światem zewnętrznym, które to umożliwia, jest też drogą ucieczki informacji. Przyczyniają się do tego drgania, promieniowanie cieplne, pola magnetyczne i promieniowanie kosmiczne.
Dostępny czas mierzą dwie wielkości: T1 — jak długo jedynka pozostaje jedynką, i T2 — jak długo przetrwa faza. Dla kubitów nadprzewodzących to dziesiątki do setek mikrosekund. Wszystkie obliczenia muszą zmieścić się w tym oknie, dlatego kwantowa korekcja błędów nie jest udoskonaleniem, lecz warunkiem koniecznym.