STFT (krótkoczasowa transformata Fouriera)
Transformata Fouriera liczona na krótkich, nakładających się oknach, dzięki której wiadomo nie tylko, jakie częstotliwości występują, ale i kiedy.
Zwykłe FFT całego utworu mówi, że gdzieś jest tam 440 Hz, ale nie gdzie. STFT tnie sygnał na kawałki, powiedzmy po 1024 lub 2048 próbek, mnoży każdy przez funkcję okna, przesuwa się o krok (hop) i powtarza. Wynikiem jest siatka liczb zespolonych: czas razy częstotliwość. Kompromisu nie da się wynegocjować: długie okna dają ostrą częstotliwość i rozmyty czas, krótkie odwrotnie. Dennis Gabor sformułował to w 1946 roku.
Przy właściwym oknie i nakładaniu transformatę można odwrócić metodą overlap-add, co czyni z niej warsztat, a nie tylko miernik. Opiera się na niej wokoder fazowy, redukcja szumu i spektrogramy melowe zasilające modele mowy. Spektrogram to po prostu jej moduł, pokolorowany.