Kontakty spekulatywne
Sposób na to, by szybkie obiekty nie przenikały przez ściany: z góry tworzy się więzy kontaktu dla par, które mogą się zderzyć, zamiast cofać czas do chwili uderzenia.
Zwykła dyskretna detekcja kolizji sprawdza tylko, gdzie ciała znajdują się na końcu klatki, więc pocisk, który w jednym kroku przeskakuje z jednej strony ściany na drugą, w ogóle jej nie zauważa. Kontakty spekulatywne patrzą na odstęp między dwoma kształtami i ich prędkość względną: jeśli mogłyby się spotkać przed końcem kroku, już teraz dodaje się więz kontaktu z ograniczeniem, które działa tylko wtedy, gdy ciała faktycznie zamkną odstęp.
Technikę spopularyzował około 2011 roku Paul Firth, a używa jej m.in. Box2D. Jest tańsza niż przesuwanie aż do chwili uderzenia, bo wykorzystuje zwykły solver więzów, ale płaci się za to kolizjami-duchami: ciało może zostać wyhamowane przez przeszkodę, którą w rzeczywistości by ominęło.