Mikrofon wstęgowy
Mikrofon, w którym karbowana aluminiowa wstęga o grubości kilku mikrometrów wisi w polu magnetycznym i sama jest przewodnikiem.
Wstęga jest otwarta z obu stron, więc reaguje na różnicę ciśnień między przodem a tyłem. Daje to naturalną charakterystykę ósemkową: jednakowa czułość z przodu i z tyłu, głuchota na boki. Harry Olson z RCA zaprojektował RCA 44 na początku lat 30. i stał się on mikrofonem radia i big bandów. Brzmienie jest gładkie, z lekko cofniętą górą, schlebiające zarówno głosom, jak i ostrym piecom gitarowym.
Sygnał wyjściowy jest bardzo niski, a wstęgę może rozciągnąć podmuch wiatru lub ktoś dmuchający w kosz, by sprawdzić mikrofon. Nowoczesne konstrukcje znoszą zasilanie phantom, ale źle okablowany przewód podłączony do zabytkowego wstęgowego wciąż może go zabić.