Mikrofon pojemnościowy
Mikrofon, w którym cienka membrana i nieruchoma elektroda tworzą kondensator, a jego pojemność zmienia się wraz z ciśnieniem akustycznym.
Gdy membrana się porusza, zmienia się odstęp od elektrody, a z nim pojemność. Przy napięciu polaryzującym na kapsule daje to napięcie wyjściowe, które wbudowany wzmacniacz musi podbić, zanim przetrwa podróż kablem — stąd zasilanie phantom. Zasadę zbudował E. C. Wente w Bell Labs w 1916 roku, a Neumann U 47 z 1949 roku stał się studyjnym standardem do wokalu.
Membrana waży prawie nic, więc mikrofon pojemnościowy łapie przejściowe stany i wysokie tony lepiej niż dynamiczny. Cena to wrażliwość na wilgoć, uderzenia i wszystko inne w pomieszczeniu. Mikrofon elektretowy, opracowany w Bell Labs w 1962 roku, ma stały ładunek i siedzi praktycznie w każdym telefonie.