Tryb zachowany (retained mode)
Podejście do interfejsu lub grafiki, w którym aplikacja buduje trwały model sceny utrzymywany przez bibliotekę, a ty modyfikujesz ten model zamiast przerysowywać wszystko ręcznie.
Program mówi, co ma istnieć — „tu przycisk, tam lista” — a biblioteka utrzymuje obiekty przy życiu, ustala, co się zmieniło, i przerysowuje tylko to. DOM w przeglądarce, Qt, WPF, SVG i graf sceny to wszystko tryb zachowany. Zaleta: biblioteka może centralnie optymalizować przerysowywanie, wykrywanie trafień i układ; wada: więcej stanu do synchronizowania między modelem a aplikacją.
Termin pochodzi z grafiki, gdzie stoi w opozycji do trybu natychmiastowego. Direct3D firmy Microsoft długo zawierał warstwę „Retained Mode” nad surowym API, ale porzucono ją około DirectX 7 (1999) — w większości gier dodatkowa abstrakcja bardziej przeszkadzała, niż pomagała.